Reisverslag dag 10 (14-11-2011)

Film Impressie:

Klik hier voor gereden track

 

We hadden een duidelijke afspraak. Om 08.00 uur opstaan. Dit plan werd wreed verstoord, doordat er kennelijk op enkele meters afstand van de camping zich een minaret bevond van waaruit een ieder die daar voor open staat, werd opgeroepen voor het ochtendgebed. Dit gebeurde al om 06.00 uur! Het was zo luid dat ze dit in Gambia wel konden horen. Enkele challengers lagen te trillen in hun tent, dachten dat er iets vreselijks gebeurd was. Toch konden enkele aanwezige Fransen nog boos worden omdat onze collega-challengers uit Heerhugowaard pas om 08.30 uur een slijptol aan het werk zetten om het verdwenen achterruit van Wim te doen vergeten door er een plaat ijzer te monteren. Ook aan de Zeebra werd druk gewerkt. Daar werd de achterruit vervangen door een houten plaat.

Nog wat boodschappen gehaald en om 11.00 uur vertrokken. Dit keer ging het niet zo super, we wisten de eerste 5 waypoints te scoren, maar daarna werd het moeilijk. Enkele uren rondrijden op een grote vlakte vol met stenen en keien. En steeds weer onze verbazing dat er dan in the middle of niets ineens weer enkele mensen tevoorschijn komen. Vooral de jongens zijn gedreven. Ze zwaaien vriendelijk in de hoop iets te krijgen. Frans en Sytse konden ervaren, dat als er niets gegeven wordt, de kleinste van circa 7 jaar het niet bezwaarlijk vindt om een dikke steen tegen de auto te gooien.

De route werd vervolgd via een goede verharde weg, welke na zo'n uurtje lekker jakkeren met 80 km per uur ineens ophoudt. Dan weet je weer dat het fijn is dat de auto van remmen is voorzien en een achteruit. Zodat je de weg weer kunt vervolgen door lekker los zand en tussen allerlei struikjes door. Toch ook wel weer 40 km heerlijk rijden, snelheid opvoeren en dan, zwabberend met de kont van de auto, heen en weer. Heel af en toe zie je dan een tent van Bedoeïenen in de natuur staan. Uiteindelijk komen we weer in de bewoonde wereld, waarbij het direct weer duidelijk is dat we niet in Oudehaske of Grou zijn, maar wel degelijk de Arabische wereld. Kortom genieten!

Het laatste waypoint hebben we ook nog gevonden. Het was de bedoeling om daar te kamperen in de natuur. Samen met zo'n 20 andere challengers hebben we er echter voor gekozen om in een soort resort te overnachten. Dat betekende wel even onderhandelen over de prijs, maar een diner (couscous met lekker veel kip) en ontbijt waren inbegrepen. Yvonne en de anderen genoten er echt van. We hadden een mooie kamer, met goede douche, zodat een ieder weer lekker fris was.

 

 

Sponsor Marokko 2013

Sponsor Dakar Challenge