Reisverslag dag 8 (12-11-2011)

Film Impressie:

  

Klik hier voor gereden track

Om 06.30 uur opgestaan en de tenten opgeruimd. Genoten van het ontbijt in het restaurant van de camping. Om 08.30 uur vertrokken. Vandaag full extreme. Totaal 110 km, dus dat wordt een makkie. We zijn er klaar voor en hebben er veel zin in. We vertrekken met 7 teams, de bekende 5, aangevuld met de 2 groene Friese auto's van de Klaikluten. Het eerste stuk over een redelijke weg met een snelheid van zo'n 30 km. Op een gegeven moment moesten we in een dorpje linksaf en daar begon het avontuur, Lees feest en lees soms de ellende. Kortom de challenge was weer begonnen. Het was een aaneenschakeling van harde hobbels, mooie zandpaden, duinen, struikgewas. Echt fantastisch om over het zand, soms dikke keien, en alles wat los en vast zit te knallen. Gigantische stofwolken achter je latend. Na weer een dorpje (lees 3 huizen, althans steenhopen) ontstonden er problemen met de groene Friese Volvo. Die hapte zich heerlijk vast in het zand. Wim mocht weer aan de slag (en heel vaak herhaalde zich dit vandaag) om een auto los te trekken en op sleeptouw te nemen.

Op hetzelfde punt was inmiddels ook een volgend groepje challengers aangekomen en ook daarvan liepen enkele auto's vast. Frans en Sytse knalden weer lekker door, de bagage vloog af en toe door de auto maar dat maakte die jonge honden niets uit. Zij hadden maar 1 doel met Annabel: zo snel mogelijk, zo hoog mogelijke sprongen en proberen om de grootste stofwolk te produceren. Wim en Yvonne gaan wat dat betreft iets beheerster met hun auto om, echter zij moesten de hele dag anderen weer op het rechte spoor proberen te houden. Hetgeen veel van hun en hun voiture vergde.

Het bleef een fantastische route door een overweldigende natuur. Dit moet je zelf zien en beleven. Na 4 uur was er 45 km afgelegd. Weer een tijdje later doemde er een volgend dorp op. Het leek even stoffig en vredelievend als die andere gehuchten. Nou daar zijn we achter gekomen. Ten eerste was de weg er langs en omheen een karrespoor met heel diepe sporen. Kortom stapvoets, vast zitten, slepen. Dan ben je in een half uur weer een kilometer verder. Maar dat was niet het ergste. Alle jeugd uit het dorp kwam naar ons toe, heeft alle tijd want hoeft kennelijk toch niet naar school. En ze waren uitermate irritant, tikten op ramen, zeurden om alles, wezen naar de spullen in de auto, trokken stickers van de auto's los. Kortom zeer vervelend gedrag, wat sommigen onder ons als irritant, bedreigend en zelfs beangstigend ervaarden. Het was een hachelijk half uurtje.

De route daarna werd steeds moeilijker met nog veel meer zand. Dat betekende dat vooral de groene Volvo en Subaru meer en meer gesleept moesten worden. Daarbij sneuvelde op een goed moment ook een sleepkabel en ontstond een lekke band. Het was vanaf dat moment echt zelf de route zoeken, in feite is er geen pad meer. Iemand van ons loopt vooruit, klimt op een heuvel en probeert te bepalen waar we naar toe moeten. Dan met elkaar aanwijzingen geven waar we naar toe moeten, indien nodig zand weg scheppen en zo maar weer verder. Op een gegeven moment zaten we op 800 meter van de grens met Algerije. Aan het eind van de route kwamen we echt in de problemen. Bij het zoeken van de vervolgroute dachten we dat we een pad moesten zoeken tussen 2 bergen door. Dat lukte de 2 Ferozas goed. Frans en Sytse dachten dat ook, maar strandden iets voor de top. Ook de Subaru en Liro probeerden het, maar ook dat lukte niet. Uiteindelijk hebben de 5 overblijvende auto's een andere route gezocht. Ook daar weer veel zand, waar de Volvo en Subaru vastliepen in het zand. Frans en Sytse zijn door gegaan en kregen weer contact met Zeebra en Kakelwagen. Het duurde nog wel een uurtje voordat de rest weer in beeld kwam.

Zeebra was even wezen kijken hoe we verder moesten en daar ging het voor hun helemaal mis. De koppeling ging naar de kloten en dus kunnen zij niet meer verder. Uiteindelijk zijn we tot op 2 km van het eindpunt gekomen. Hebben daar onze tenten ergens in de natuur opgezet. We zitten hier op 5 km van de grens met Algerije. We hebben de Feroza in het donker van de berg afgesleept. Deze kan niet meer verder, heeft reserve-onderdelen nodig. Die moeten morgen worden besteld, hier naar toe gebracht, ingebouwd, dan pas kunnen ze weer rijden. Al met al zullen ze circa 2 dagen oponthoud hebben, als alles meezit. Kortom, een mooie dag met hoogtepunten en trieste dieptepunten. Maar dat hoort bij de challenge. Waarschijnlijk zullen we morgen met 3 auto's verder gaan.

 

 

Sponsor Marokko 2013

Sponsor Dakar Challenge