Reisverslag dag 20 (24-11-2011)

Vandaag onze 2de rustdag. Dus uitslapen tot 08.00 uur. Na het ontbijt gaat Wim eerst met Frans en later met Sytse met de Landrover de duinen in en het strand op. Wim en Sytse komen vlak bij Lac Rose een man tegen die daar een tuintje heeft waar hij producten voor zijn gezin verbouwt: bananenstruiken, een enkele boom met kokosnoten, komkommers, vetplanten (Wim kreeg er eentje mee). De camping waar we staan, is ontzettend mooi, met zwembad, huisjes, etc. In de middag gaan we samen met Ronald en Lyda (team LiRo) met 2 taxi's naar de hoofdstad Dakar. Een lange tocht over stoffige, zanderige weggetjes en door mooie villages. In de dorpen is het steeds weer mooi. Langs de hoofdstraat zie je het complete Afrikaanse leven. Zo levendig, kleurrijk, druk, met al die beroepen: kapper, houtbewerker, poelier, slager. Elke dag weer een lust voor het oog.

Onze taxichauffeur is tevens de gids. Hij blijft de hele tijd bij ons en brengt ons ook weer terug naar de camping. Overigens zijn we met zijn zessen, verdeeld over twee taxi's. Het kost wel een centje, 15 euro per persoon. Daarvoor rijdt de taxi in totaal wel 4 uur. Eerst worden we naar de boot gebracht die ons naar het welbekende slaven-eiland vervoert. Vanuit dit eiland werden de zwarten als slaaf vervoerd richting de Antillen. Alle gele gebouwen daar hebben een Nederlandse achtergrond. Mooi eiland, overladen met Senegalezen die allerlei kunstzinnige producten maken en verkopen. Ik denk dat we er een kleine 2 uur hebben rondgelopen. Als we weer in Dakar terug zijn gaan we eerst naar een rond marktgebouw waar alle mogelijke producten inclusief groente, kip. kuikens, vis verkocht worden. De geur deed bepaald niet denken aan een heerlijke eau de toilette.

Wim zag daar een verschrikkelijk schouwspel.  Hij riep ons erbij. Er lag een grote plastic zak op de grond waar waarschijnlijk een levend dier (geit?) in zat. De marktmeneer sloeg er met een ijzeren staaf heel lang en hard op. Toen hij stopte moest het dier wel voor 1000% zeker dood zijn. De marktman riep ons om te laten zien hoe het vermoorde dier er uitzag. Dit lokte ons niet echt, maar met Wim voorop gingen we toch kijken. Al dat bloed etc., bah, maar ieder mens is wel een beetje nieuwsgierig. Wim keek het eerst in de zak en moest hard lachen. Toen wij gingen kijken bleek waarom. Het was slechts een zak met daarin een grote klomp ijs. Vervolgens reden we naar het "Plein van de Onafhankelijkheid". Tijdens de verdere reis zagen we de Residentie van de Minister President, het Senaatsgebouw en de grootste moskee van Senegal. Overigens kwamen we eerder vandaag ook al de Minister van Binnenlandse Zaken tegen, die met zijn gevolg in een aantal auto's onderweg was.

Op de snelweg terug naar de camping was ook nog een aanrijding. Een vrouw lag stil op de snelweg, aangereden door een auto. Een dertigtal mannen stond er om heen, maar deden niets. Om circa 20.00 uur waren we terug op de camping. Daar nog genoten van een heerlijke hap. En nu genieten we nog van de (voorlopig) laatste avond in Senegal. Alhoewel? We krijgen net een sms vanuit Amsterdam dat Gambia i.v.m. verkiezingen haar grenzen vandaag heeft gesloten. Waarschijnlijk zijn ze morgen weer open. We rekenen morgen op enorme drukte bij de veerboot ivm feestgangers richting Banjul.

Sponsor Marokko 2013

Sponsor Dakar Challenge