Reisverslag dag 19 (23-11-2011)

Film Impressie:

Klik hier voor de gereden track

 

We staan op en zien de mooie camping waar we terecht gekomen zijn. Yvonne kwam al vroeg een aap tegen, niet zijnde Wim, Frans of Sytse. Op het moment dat Sytse zijn tent opent, ziet hij een klein plasje voor zijn tent. Hij steekt zijn vinger erin met de bedoeling om vast te stellen wat voor soort vocht het is. Dat wordt schrikken, want er beweegt iets. En dat iets is een zeekrab van wel 30 cm, welke tegen de tent aan zit. Na het verorberen van wat stokbrood, stelt de stoet zich op voor vertrek. Dat wordt weer een feestje, Wachten, rijden, stoppen, rijden, wachten. Dat krijg je als je een groep van 50 auto's bij elkaar wilt houden.

De route is mooi, met wat hoogteverschil en behoorlijk wat struiken. Enkele keren heel dikke bomen. Ik denk dat ze honderden jaren oud zijn. De wel bekende Senegalese Baobab trees. Je ziet wel dat je hier in zwart Afrika bent. Overal lopen mensen. Vrouwen met van alles op het hoofd: fruit, groente, emmers, etc. Autobussen afgeladen met mensen. Kleding van de vrouwen zeer kleurrijk. Mannen op een kar met wat zand en een ezeltje ervoor. Mannen bovenop de lading van vrachtauto's. In dorpen wordt van alles op straat verkocht: watermeloenen, groente, vlees, levende kippen. We zien monteurs, ijzerwerkers, schoemakers, kappers, etc. Over de weg rijden we regelmatig langs/door dorpjes. Daar zien we een beetje van het leven/wonen in de dorpjes. Mensen die overal lopen/zitten. Stenen huisjes heel simpel. Ook mooi zijn de rieten huisjes, klein, rond, waarschijnlijk niet meer dan een klein rond kamertje, waar alles van het gezin gebeurt!

Bij het naderen van Dakar neemt het aantal dorpjes snel toe. We moeten naar Lac Rose, waar op het strand jarenlang de finish van de echte Paris-Dakar rally was. Het wordt nog even een challenge, met hobbelige binnenwegen. Team LiRo heeft nog al wat problemen. Opgeblazen turbo met als gevolg een continue zwarte rookwolk achter de auto. En het dakrek wat enkele km voor de finish los trilt. Dan nog een laatste stukje asfalt met zoveel gaten erin, dat het ontwijken van eentje je direct een duik in het tweede gat oplevert. Nog een laatste bocht en .... we horen tromgeroffel en zien het finishdoek!

                            DE TEAMS FRIESLANDTRAVELERS 1 EN 2 ZIJN GEFINISHT!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Mooie camping trouwens met kamers, maar wij zetten onze tenten op. Achter elkaar komen de teams al of niet in groepjes binnen. Wim en Sytse gaan met de Defender nog even het strand op, en zien daar de echte finishplek, voor een prachtige branding, op een bounty-strand. Weer terug op de camping blijkt dat een groep auto's met een wedstrijd is begonnen. Wie lukt het als eerste om een hoge zandduin over te komen .Alle pogingen stranden, maar het is wel spectaculair. Op een gegeven moment raakt 1 van de auto's net iets uit het spoor, raakt een boom en slaat om. Of deze auto nog naar Gambia kan, is zeer de vraag. Het frame is vervormd, links voor is het helemaal kapot, radiateur eruit, stuurstang verbogen, wielen staan scheef. Het zal niet meevallen om deze nog naar Banjul te slepen.

Nog een paar laatste details. Wim kookt vanavond macaroni en een plastic vuilnisemmer voor een stoel aan en zit er maar kort op maar langer erin. Uiteraard lachen wij niet al te hard. Nog een klein detail, direct achter onze tenten zit de hele nacht een man over ons te waken. Als er een autochtoon in onze richting komt, wordt deze met verbaal geweld weggestuurd. Oh ja, er zit nog een klein vogeltje vlakbij ons die onophoudelijk hetzelfde luide geluid weet te produceren.

Sponsor Marokko 2013

Sponsor Dakar Challenge