Back home

Lieve Papa, Marc en Edwin,

Dit artikel is voor jullie:

Nu we een paar dagen thuis zijn, ik een paar keer door het dorp gefiest ben, de auto gepakt heb om n stukje te gaan rijden, de dagelijkse dingen weer wat op gang komen. Begin ik heel langzaam te wennen aan Nederland. Maar gegelijkertijd besef ik me nu ik in de dagelijkse routine kom des te meer hoe bijzonder onze reis was. Alles wat we samen hebben mee gemaakt, de hoogte en diepte punten (die ene van 3000m), met niemand anders zal ik dit ooit kunnen delen. Het was voor mij in veel opzichten een eye opener en ik weet dat vanaf nu mijn leven zal veranderen.

Bedankt voor alle fijne momenten en herinneringen samen!

Liefs Rian

Dag 23

Wekker ging om 7.00u. Vroeg, zeker na een nacht slecht slapen. Toch die hotel bedden, geef mij maar een luchtbed en tent! Om 7.30 werd de motor gestart en koers op Nederland werd gezet…. Met blijde gevoelens om iedereen in Nederland weer te zien maar ook sombere gedachten, want nu zit het er echt op(!) kwam een einde aan een geweldig, mooie, bijzonder, indrukwekkende reis!

De rit ging voorspoedig en eind van de middag en vroeg in de avond waren we weer veilig thuis!

Dag 22

Gisteravond was de afweging hotel-camping-hotel-camping. Dit omdat het er vrij regenachtig uitzag. Wij kozen voor avontuur, dus een camping. Ik zou sowieso in de auto slapen omdat dan iig mijn tent niet nat zou worden mocht het gaan regenen. We lagen goed en we in bed en toen hoorde we de eerste druppels tikken. Damn… De volgende morgen werden we wakker in een bewolkt Spanje. Snel de daktent ingeklapt en zijn richting Cadaques vertrokken. De voorspellingen zagen er een paar dagen geleden al niet best uit en de weer mannetjes maakte de voorspellingen meer dan waar! Regen, regen, regen en nog eens regen met tussendoor harde windvlagen.

Aangekomen in Cadaques was het weer nog niet veel anders. Je waaide bijna van de rotsen de zee in. Het kleine rustige vissersplaatsje was veel drukker geworden afgelopen jaren. Je auto kon je amper parkeren en het rustige dorpsplein was een commerciële boulevard geworden.

Besloten werd om een rondje door Cadaques te rijden en daarna door te rijden naar Frankrijk. Zo gezegd zo gedaan… Alleen het weer werd er niet beter op…. Regen, regen, regen en de donkere dikke grijze wolken voorspelden niet veel goeds. Rond Lyon werd een hotelletje ( L ) geboekt. Camping was niet te doen! Wennen waren normale bedden, dat zal sowieso wel even duren….

Het einde komt nu echt in zicht, helaas. Vele malen is tijdens de terug reis besproken hoe fantastisch het was…. Dit is echt niet na te vertellen!

Dag 21

Vandaag werden we voor ons gevoel erg vroeg wakker, alleen door het tijdverschil was het een vrij normale tijd. Tijd voor actie, spullen inpakken en ontbijten. Korte autocheck en gaan met die banaan. Cadaques was het doel of het haalbaar zou zijn zien we wel.

Vandaag veel asfalt gezien. Eigenlijk alleen maar. Af en toe een prachtig uitzicht, maar doordat we in Marokko zo verwent zijn is Europa maar saai en eentonig. Hoewel Spanje met haar rotsen, olijfplantages, sinasappel gaarden en bossen zeker niet de vervelendste plek is om over asfalt doorheen te rijden!

We zijn ongeveer 200km onder Barcelona gestrand. Niet met autopech hoor, maar gewoon omdat wee het genoeg vonden voor vandaag. Morgen een kort ritje van ongeveer 350km naar Cadaques. Daar worden nieuwe plannen gemaakt. De weervoorspellingen zijn namelijk niet al te best…. We zien het wel, deel van het avontuur.

Mocht het weer meezitten zo nog n stukje langs t strand wandelen want daar kijken we op uit en vroeg naar bedje toe om morgen een lange dag te hebben!

Dag 20

Vandaag werden voor de aller laatste keer de tenten in Marokko ingepakt, de laatste keer de camping met Dirhams betaalt en de laatste keer samen ontbeten…. Vandaag reden we via een mooie redelijk goed begaande weg van Fes naar Ceuta om daar de boot naar Europa te pakken. Er werd voor het vertrek nog even besproken hoe geweldig dit avontuur geweest is, echt ongelofelijk. 3 mannen en 1 dame die 3 weken zonder problemen Marokko door reizen….

De route van vandaag was rustig in vergelijk met de afgelopen weken. Echter was hij niet minder mooi. Wat een uitzicht kregen we weer te zien, echt prachtig! Marokko blijft een fascinerend land. Met alle schoonheid die de natuur in zich heeft en de vriendelijke bevolking maakt het een genot om door dit land te reizen.

De grens werd vlot gehaald, alleen bij het oversteken van de grens was die ingehaalde tijd verloren in verband met het tijdsverschil. Van 14.00u versprong hij bij het oversteken van een denkbeeldig lijntje naar 16u. Bij de grens werd alles snel geregeld, de Spanjaarden vonden ons er zo betrouwbaar uit zien dat controle niet nodig was. Vlug werden tickets voor de boot gekocht, waar we uiteindelijk naar toe moesten racen om hem te halen.

Na een heftig boottochtje (ivm stroming) werd na een klein uurtje Spanje bereikt. In Spanje zijn onze wegen gescheiden. De spullen van Marc zitten in Wim zijn auto. Marc is met Edwin naar een hotel in Malaga en vliegt morgen naar Nederland. Edwin gaat nog een week door Spanje en Frankrijk trekken. Wim en Rian slapen op een camping aan de kust en vertrekken morgen richting Cadaques.

 Vanaf hier zullen de verhalen over de avonturen van Wim en Rian gaan.

Dag 19

Vandaag stond een ontspannen dag Fes op de planning. Heerlijk wat cultuur snuiven, souvenirs kopen en ontspannen.

Taxi zouden we aanhouden bij de ingang van het hotel, ze rijden hier af en aan. Alleen deze keer was het zo makkelijk dat we zelf aangesproken werden. Ritje naar de souk duurde 10 minuten en koste ons slechts 50 Dirham ( € 4,50)… Blijft bizar de taxi prijzen hier.

Het eerste straatje van de souk was vrij westers maar na een paar keer links en rechts een zijstraatje te nemen werd het steeds Marokkaanser! Je kip koop je hier levend, in elke hoek zie je een zwefkat en bij elk winkeltje word je aangesproken. We leken een klein winkeltje in te lopen echter via het ene kamertje kwam je in het volgende waarna je via een gangetje weer in het volgende kamertje kwam. Het was een paradijs vol hand geschilderd aardewerk. Serviezen, schalen, asbakken, tegeltjes alles was er in allerlei kleuren en dessins. Prachtige mozaiek muren omringde dit vredige pand in de drukke smalle winkelstraat. Nadat we onze ogen flink de kost gegeven hadden verlieten we de winkel.

Fes is een vrij moderne westerse stad. Met een Mac Donalds. Daar moest natuurlijk gebruik van gemaakt worden. De uren Fes sloten we daarom maar al te graag af met een wereldberoemde hamburger. 

Nu genieten van de laatste zonnestralen. Morgen komt de (pijnlijke) dag om afscheid van Marokko te nemen. Afscheid van een prachtig land, een geweldig avontuur, het mooie weer, de bedelende kinderen en wellicht ook van elkaar…. Edwin gaat nog een 1,5week door Spanje en Frankrijk reizen, Marc pakt het vliegtuig vanaf Malaga naar huis en Wim en Rian gaan via de kustzijde van Spanje richting Nederland en gaan nog een bezoekje te brengen aan Cadaques en daarna naar huis!

Dag 18

Vandaag werden we wakker met een heerlijk zonnetje op onze tent. Dat was op 2300m hoog meer dan prettig! Een lekkere kop thee werd gedronken. Vandaag zou een korte route worden via (Marokkaans begrip) goede wegen. Echter zijn deze niet vergelijk baar met de wegen in Nederland. Daarbij moet je om iedere berg heen kronkelen dus goed sturen is een must.

Het doel werd om 11.30 bereikt: een camping want na 2 dagen bosh camp was Marc en Edwin wel toe aan een warme douche. De volgende route bleek “maar” 165km dus besloten we deze erachter aan te plakken. Een lange oneindige weg kwam in ons vizier. Met links van ons bergen en rechts mooie groene vlaktes! Tussen het gras bloeiden de bloemen volop en geiten en schapen hadden genoeg te eten

Vannacht staan we op een bekende camping voor ons. Hier stonden we onze 2e nacht in Marokko ook al. Heerlijk groen en vlak bij Fes. Onze routes op papier zitten er op, plan is om morgen Fes in te gaan. Nog even cultuur snuiven en sfeer proeven. Hierna gaan we richting boot!

Dag 17

Bij het ontbijt werd de nacht besproken. Harde windvlagen tolde rond onze tentjes. Marc zijn tent was meerdere malen onzichtbaar en de auto’s met daktenten gingen hevig heen en weer. Na het inpakken van de auto’s ging onze route verder. We passeerde enkele kleine bergdorpjes met hordes kinderen waarna we in de Dadel en Rozen valei kwamen met als hoogte punt een gigantische kloof die aan beide zijdes 100m hoog is waar net een riviertje en een smalle weg tussendoor liep. Na de kloof werd het al snel minder toeristisch.

Via een smal bergweggetje wat enkel bestond uit wat kiezel stenen van ongeveer een meter of 3,5 breed klommen we hoger en hoger het atlas gebergte in… We dachten dat we gister ons hoogste punt bereikt hadden, echter bleek dit vandaag een ander verhaal. Ons hoogste punt van vandaag is namelijk 3000m. Prachtige uitzichten over de valei kwamen in ons blikveld! Ongelofelijk hoe moeder natuur dat voor elkaar heeft gekregen. Door alle inspanning achter het stuur sloeg de vermoeidheid toe en besloten we opnieuw voor een bosh camp en wel op 2300m hoogte. Na de heerlijke nasi van Wim werd de afwas gedaan en snel werden de bedjes bezocht want het was geen aangename temperatuur om gezellig buiten te zitten.

Dag 16

Dag 16 is begonnen op camping Zebra, na een heerlijke nachtrust vertrokken we via de graanvelden, langs de locale markt richting het Atlas gebergte. Na wat rustigere dagen werd er weer voor een track gekozen. Na de eerste meters (via een ontzettend smal weggetje) verscheen water in zicht. Iets waar we in Nederland vaak voor gewaarschuwd zijn: het zal wel vochtig zijn in het voorjaar! Tot vandaag geen rivier doorwading gehad, vandaag daar in tegen hebben we de hele dag om, langs, tussen, door het water gereden. De track liep precies door de rivier bedding. Prachtig al dat groen langs het water, bomen moesten aan de kant gesleept  worden, ezels, paarden en geiten ontweken en bij een tegenligger was het passen en meten. Behalve locale kinderen die achter onze auto aan renden met leuzen als bon bon, petti cadeau etc. hebben we niemand gezien. Opvallend was de hoeveelheid (kans arme) kinderen. Gemiddeld waren 3 huizen te zien en 20 kinderen. Savonds kwam het gesprek op gangen hoe het kan dat ze hier zoveel kinderen hebben. Wij zijn maar tot 1 conclusie gekomen: wat gebeurt er in Nederland als de stroom uit valt? Juist, een baby golf. Hier is geen tv en op veel plekken geen stroom…..

Via alle kleine dorpjes, smalle straatjes klommen we onbewust meer en meer… Het hoogste punt was 2800 meter. Een kleine overwinning van Rian: geen hoogtevrees gehad vandaag!

Na het hoogste punt kwam de afdaling, aan de natuur te zien was het duidelijk “de andere kant”. Het was er droger en omdat het zo hoog is, is er geen boom te vinden. Omdat de track een pittige route is hebben we de camping niet gehaald, maar een bosh camp in de rivier bedding is alles behalve verkeerd! Nu alleen hopen dat het niet gaat regenen, gezien het feit dat ons kamp op 2000m staat.

 

Dag 15

Vanmorgen hebben we een warm (34 graden) Marrakesh vroeg verlaten. Koers zouden watervallen zijn. De weg bleef lang erg vlak en meerdere malen vroegen we ons af… Water valt toch? Dan moet het van rotsen/bergen komen…

De route naar de Nederlandse camping Zeebra was fantastisch mooi. Voorheen was ons beeld van Marokko dor en droog, echter is deze streek vochtig en in vergelijk met de rest nat te noemen. In de rivieren stroomt wat water, de akkers zijn bezaaid met koren en graan (wat met de hand geoogst wordt!!), overal zie je fruitbomen en de bloemen in de berm van de weg bloeien vol op. Het landschap werd wat heuvelachtiger na verloop van tijd en niet veel later werd de camping gevonden.

De camping is een waar paradijsje. Respect is de enigste regel die hier geldig is. Afval wordt gescheiden en er word goed voor het personeel gezorgd. Fijn om hier aan de voet van de heuvels te mogen zijn.

De auto werd gepakt naar de beroemde watervallen. Een bekende high light van Marokko. Tijdens de tocht er heen wat geen spoor van water noch hoogte te vinden. Na wat bruggetjes overgestoken te hebben kwam een prachtige waterval te voorschijn! Wat verbazingwekkend mooi. Waar al dat water vandaan kwam blijft ons een raadsel! Maar wat was het fijn. De Marokkanen hadden afgelopen week ook vakantie en dat was op zo’n bekende plek goed zichtbaar. Veel “dagjes” mensen kwamen verkoeling aan het water zoeken. Er liep een route de berg af, een steile klim om vervolgens beneden bij de waterval aan te komen. Je voelde de waterdruppels op je lichaam spatten, wat een kracht zit er in water! Via een soort pondjes kon je het water oversteken, wij kozen voor een wat avontuurlijkere route via wat rotsen in het water waar een trap je weer naar boven bracht, hoewel bracht…..

Na wat ontspanning, koude biertjes, klein dutje of koude douche werden we wat hongerig, stokbrood lag nog in de auto…. Plan was in eerste instantie om deze met rookworst te eten… Tot Edwin een beter plan kreeg: Grillen in de pan met knoflook, uien, zout en het stokbroodje werd gegarneerd met tonijn… mmmmmmm!!

Dag 14

Een dag Marrakesh city staat op de planning!

Met 5 personen werden we in een taxi gepropt, bloedheet! Wat we al snel merkten is dat het verkeer een georganiseerde chaos is. Iedereen ziet elkaar en houdt rekening met elkaar, in alle drukte van de grote stad toch een bepaalde rust.

Bij het uitstappen van de taxi naar het grote plein gelopen, hier vonden we slagen bezweerders, kruiden kraampjes, dansen de apen L koetsen, kroegen enz. Tussen de drukte van de lokale bevolking werd een souk bezocht… Kijken kijken niet kopen en allemachtig prachtig kregen we structureel te horen. Bordje Holland hangt om onze nek.

Vanuit de drukte van de souk werden we mee genomen naar de leerlooierij plaatsen. Wat een pijnlijk gezicht en wat een stank. Jonge mannen, met blote voeten in chemische baden werkend in de zon en een lucht die niet uit te houden was. Wij kregen een bosje munt tegen de stank….  Daarna nog een korte info les gehad over verschillende leersoorten, met als doel dat we wat zouden kopen. Echter zijn wij niet voor niks echte Hollanders! HAHA!

Via de kleine straatjes probeerde we een weg terug te vinden. Hele zoektocht in de chaos van alle dag. Na wat omzwervingen kwamen we terug op het beruchte plein een drankje werd gedronken en een taxi terug geregeld. Zelfs bier voor Wim werd nog op de terugweg geregeld!

Tijd voor een duik in t zwembad ter afkoeling! Wat een leven….. J

 

Dag 13

Vandaag is de dag begonnen in een dikke laag zee mist. Het voelde klam en koud aan. Sidi Ifni werd verlaten en koers op Marrakesh werd gemaakt. Of we het zouden halen 1 dag werd tijdens het reizen bepaald. Van uit de dikke zee mist kwamen we de bergen in waar geen zuchtje wind stond en de zon flink zijn best deed om ons te koken. Een korte plaspauze werd ingelast, lunch doen we later wel. Vanuit de vlakte die achter de bergen schuil hield zouden we een flinke bergpas nemen. Het ene mooie uitzicht na het andere verscheen in ons zicht. In deze bergpas leefde veel Berber families. Onvoorstelbaar voor ons. Het hoogste punt wat we bereikt hebben is 2100m. Voor Rian weer even slikken geblazen, de rest at rustig een soepje op de rand……

De klim ging zo vlot dat het de moeite niet was om een extra nacht voor Marrakesh in te lassen. De camping waar we terecht kwamen is een klein paradijs. Zwembad, jacuzzi, fitness alles is aanwezig! Heerlijk om hier 2 nachten te staan!

Dag 11 en 12

Slapen hebben Rian en Marc heerlijk in de buitenlucht gedaan. Alhoewel Marc nauwelijks geslapen heeft omdat hij flinke buikkrampen had. Edwin en Wim sliepen net als anders heerlijk in hun daktent.

Omdat Marc zich echt beroerd voelde hebben we besloten om naar de kust te gaan, frisse zeewind en een lagere temperatuur zou beter zijn als 47 graden op n betonnenplaat!

Na een nacht goed slapen voelt Marc zich weer beter. Vanochtend heerlijk langs het strand gewandeld, een drankje op het terras gedaan (rekening was 2 euro?!) en besloten om hier nog een nacht te genieten van t strand de zeewind en rust!

Even geen zand en offroad trips maar helemaal niks!!

 

 

Dag 10

Vannacht hebben we op zo’n bijzondere plek gestaan, waarom deze zo bijzonder is kan ik moeilijk beschrijven. Het is een mooie groene plek op een kale oneindige vlakte. We keken uit over 3 diepe dalen, we vonden stenen in een cirkel gelegd (heksen cirkel) en in de 17uur dat we er gestaan hebben, is er geen mens langs gekomen. Een onbeschrijfbaar veilig gevoel heerste er in ons kamp. Tijdens het ontbijt kregen we wel bezoek van een klein woestijn vosje/hondje. Een aardig tam beestje. Aanraken kon niet (wilde we ook niet) maar hij kwam vrij dichtbij.

Vanmorgen zijn we vroeg vertrokken. De route van gister zou worden afgemaakt. Vroeg en vlot gingen we op pad. Alles liep op rolltjes. Helaas houdt geluk ergens op! Militairen hielden ons tegen: de track was afgesloten ivm mijnen!!! Gebarend dat hij door zijn vingers zou kijken maakte de militair een andere route duidelijk. Echter bleek het rijden van de route lastiger als het begrijpen van het mengsel Frans, Engels en Arabisch van de goede man.

We kwamen terecht in een berglandschap waar we maar 1 kant uit konden (ivm de mijnen). Dus om de rotsen en bergen heen rijden was de enige optie. In dit landschap is de kracht van de auto’s echt te merken!! De route om de bergen werd gehaald. Aan de andere kant van het indrukwekkende landschap lag de highway van Marokko. Een smalle strak geasfalteerde weg waar je maximaal 100km per uur mag rijden. Even wat compensatie kilometers maken!

Nu zitten we in een vrij groot dorp. Net voor de eerste keer het dorpje ingegaan. Het lijkt of we met de tijd terug gegaan zijn! Echter lang rondlopen is geen doen. In de zon stijgt het kwik naar zo’n 47 graden. Zelfs de locale bevolking spreekt van hitte! Vanavond nog maar een keer terug als het wat is afgekoeld en de winkeltje weer open zijn!

 

Vind ons kamp:

 

Dag 9

Vanmorgen flink gezandstraald bij het openen van onze tent. Route werd bepaald, in verband met de zandstorm werd gekozen om over de weg te gaan, plan bleek niet uitvoerbaar: er is geen verharde weg! Vandaar toch voor een offroad route gekozen. Wederom over eindeloze lege kale oneindige stille vlaktes gereden zonder mensen of dieren gezien te hebben. Dit weidse uitzicht is zo onbeschrijfbaar dat gekozen is voor een korte feiten lijstje:

-         We zijn inmiddels 1 week, 1 dag en 8uur onderweg.

-         4200 km is er verstreken.

-         Er is inmiddels 1100 liter diesel verbrand ( 5 badkuipen vol).

-         Er zijn 2 pleisters geplakt.

-         15 liter soep is gegeten (excl. Erwtensoep).

-         Marc zijn riem kan 2 gaatjes strakker, Edwin zijn riem zit 2 gaatjes losser.

( we doen ons best de voedselvoorraad op te krijgen, echter zijn we bang dat ons dat niet gaat lukken)

-         Edwin heeft 3 liter wijn op.

-         4 keer vast gezeten (zonder hulp eruit gekomen)

-         Dillema: pin in een band, eruit halen of er in laten zitten? Tot nu toe gekozen om te laten zitten.

-         Marc zijn poep krukje zit al 4200km op het dak van de auto zonder gebruikt te zijn.

-         Wim begint paniek te krijgen: zijn biervoorraad begint op te raken… Rantsoen: 2 blikjes per dag.

Dag 8

De dag begonnen met het inlossen van een belofte: Foto van Sahara Garden voor op de website. Dus bij deze!

Vervolgens de rit gestart… Wat een dag! Tot nu toe is dit de meest onbeschrijfelijke dag. Ik moet moeite doen om woorden te vinden die de juiste omschrijving geven…

Bij het verlaten van het eerste dorpje werden we stil gehouden door 2 spaanse motorrijders. Deze wilde dezelfde route als ons nemen en vroegen onze hulp. Helaas was het terrein te zwaar voor ze en zijn ze afgehaakt.

We hebben vandaag vooral over lange oneindige vlaktes gereden. Lees van tientallen kilometers lang, oneindig ver kon je kijken. Nu is te snappen waarom ze dachten dat de wereld plat is. De ondergrond varieerde van rood zand, grijze rotsen, fez fez en git zwarte glimmende keien. Soms leek het meer of we op mars waren dan in Marokko.

Tijdens een welverdiende lunch onder een van de weinige bomen, leek Edwin door zijn stoel te zakken, Gelukkig viel de schade mee: hij ging op n pak Hollandse erwtensoep zitten….

Wij zijn tot de volgende conclusie gekomen: Inmiddels zijn wij 4 lotgenoten, deze reis is onbeschrijfbaar en niet na te vertellen!

Voor nu gaan we goulash eten en slapen…. Morgen richting strand!

 

Dag 7

Vanmorgen wakker geworden van een warme zon brandend op onze tenten, heerlijk! Bij het openen van onze rits werd de schoonheid van het landschap pas echt zichtbaar. De grote lange oneindige vlaktes zijn verruild voor een grote zandbak met oneindige mooie rood kleurige duinen. Vandaag zou een rustdag worden. Na de zware afgelopen dagen (ook voor de auto’s) zijn we wel toe aan wat rust. Echter werd de rust verstoord door nieuwe plannen:

Een tocht door de duinen. Alleen is dit onverantwoord, dus er werd een gids opgetrommeld (met Defender) om ons te begeleiden. Wat een avontuur! Het gevoel van al dat zand om je heen is onbeschrijfelijk. De ene duin is nog hoger als de andere, steiler, zachter en uitdagender. Het is een beetje als snwoboarden/skieen alleen ipv sneeuw glijd je door het zand. De auto’s en chauffeur werden flink op de proef gesteld! Op een paar keer vast zitten na is het vlekkeloos gegaan. 

Morgen weer een stuk de onbewoonde wereld in en slapen in een boshcamp :)

Dag 6

De sterren schenen vannacht helder aan de hemel en hoe langer je keek hoe meer het er werden Wakker worden tussen de geiten is al een beleving op zich. Dan is het opkomende zonnetje wat een landschap weergeeft waar je u tegen zegt nog niet mee genomen!. Dit is pas leven! Een ontbijtje werd rustig in stilte, genietend van het uitzicht gegeten, tenten werden ingeklapt en auto’s ingepakt. Een “korte”rit van zo’n 350 km moest te doen zijn om makkelijk op tijd de camping te halen….. Dachten we.

Dit liep een klein beetje anders. We reden goed en wel weg en misten een track. Deze was onvindbaar, dus werd besloten off-road te gaan. Na een klein uur zoeken werd er een doorgaande weg gevonden, deze werd opgepikt en al snel verscheen het eerste waypoint in beeld. Zo door gaan en vanavond kunnen we op de geplande camping slapen was onze gedachte. Waypoint na waypoint werd gehaald, echter veranderde het landschap ook steeds meer. Van berg/rotsachtig en relatief groen met her en der een dorpje naar rotsachtig, hoger en lange oneindige plateaus met NIKS. Geen mensen, dieren alleen her en der een pluk groen groeiend. Oneindig ver weg kijkend…. Voor de één een feest voor Rian een drama, zeker toen er een flinke relatief steile afdaling gemaakt moest worden kwam er een paniek moment. In goed overleg werd de afdaling gedaan. Het juiste track werd gevonden, echter door de rotsachtige omgeving en zware afdaling was veel tijd verloren. Besloten werd om een andere camping dan gepland te pakken. De warme douche en een bordje chicken tonight met boontjes, rookworst, uien en rijst maakte de lange zware dag goed! Morgen een heerlijke rust dag, even bijkomen en de auto’s checken!

Love

 

Dag 5

We verlaten de camping vol met tupperware huizen (lees:campers). Op naar avontuur! Vandaag staat een tocht door het Atlas gebergte gepland. Met het oog op de goede richting word gekeken wat haalbaar is qua afstand en overnachting. Een flinke  klim werd afgelegd. Alles maar dan ook alles hebben we gezien! Het ene uitzicht was nog mooier als het andere. Foto’s  kunnen niet weergeven hoe mooi het hier is, laat staan woorden.

We zijn langs groene velden met langs de weg mooie bloeiende bloemen gereden, geiten en schapen hebben we ontweken, dorpjes zijn gepasseerd, mensen zijn vriendelijk. Na het groene landschap volgden bergen met heel ver weg de eerste besneeuwde toppen. Onwerkelijk was het gevoel dat we later op de dag in de sneeuw zouden staan. Het landschap veranderde van groene loofbomen en bloeiende bloemen in naaldbomen en kale plekken tot ver boven de bomengrens waar enkel wat rotsen met sneeuw te zien was.. De maximale hoogte die we bereikt hebben is 2270m. met steile afgronden naast je en smalle hobbelige wegen was het soms zweten geblazen. Gelukkig viel het met tegenliggers mee, want de weg was niet breder dan een meter of 2-2,5.

De lunch werd gegeten op een van de mooiste plekken die je, je kan voorstellen. Midden in de natuur, tussen bomen en een prachtige waterval! Wat een plaatje! s’Avonds slaan we ons kamp op met uizicht op wat nomaden. Met het geluid van geiten en ezels op de achtergrond en de prachtige plaatjes van Marokko in onze gedachten gaan we slapen.

Wat een indrukken!!

Dag 4

Na een eerste wek-service om 4u, nog een keer omdraaien, genieten van het gesnurk van Marc werd een goed ontbijt gemaakt. Route werd gepland. Vandaag de “makkelijke” weg naar Fez zodat we rustig onze tent op kunnen zetten, wat sleutelen aan de auto’s en even relaxen!

Deze “makkelijke” route was prima te doen op wat kuilen, bulten, ezels en mensen op de weg na. Met een gemiddelde snelheid ongeveer 70 km/h. was genieten van het prachtige, geweldig mooie, afwisselende, onbeschrijfelijke landschap goed te doen! Voor de lunchpauze werd een plek met oneindig uitzicht gekozen! Een genot om stil te staan. Genietend van een soepje en vergezeld door een kudde schapen werden de indrukken besproken. Wat is Marokko onbeschrijfelijk mooi is onze conclusie!

Nu genieten van een heerlijk zonnetje op de camping en even….. Niks!

X

 

Dag 3

Via een voorspoedige reis door zuid-spanje langs wijngaarden, velden vol zonnepanelen, kurkplantage’s, windmolens ging het kaartjes kopen voor de boot zo snel dat er werd besloten de boot om 17.30u te pakken. Met het feit dat het 2uur eerder is bij het overgaan van de grens wilde we de “gok”wel wagen.

De grens: Wat een cultuurshock!!

Onbeschrijfelijke chaos, hoeveelheid auto’s en mannetjes die denken “belangrijk” te zijn, de autogassen en fluitende agenten zorgde heel even voor een klein moment van paniek (vooral bij Rian). Al snel kregen we hulp van een Hasselaar, hulpmannetje. Alle papieren werden snel ingevuld en zelfs een “adres” van de camping werd geregeld, voor vertrek werd er door Marc flink onderhandelt wat betreft de vergoeding. Een kleine 15euro lichter reden we na een uurtje de grens over. Eerste uitzicht was blauwe zee, palmbomen en… lijmsnuivers, pijnlijk!

Snel wat geld geregeld, tanken en op naar de camping dachten we…. Dachten we inderdaad. Qua richting ging het vrij aardig, alleen de exacte plek was wat lastiger. Na een aantal keer vragen, vast gezeten te hebben en tegen ons richtings gevoel in werd een mooie kleine camping gevonden. Tent werd opgezet, eten gemaakt en niet veel later vertrokken naar dromenland. Natuurlijk met de chaos en eerste indruk van Marokko in onze gedachten.

Lief

 

 

Dag 2

Na een goede nachtrust in Frankrijk werd op de moterkap een ontbijtje door de mannen geregeld (lucky me :) ). Na een korte auto-check, waar alles in orde bleek te zijn was de snelweg al snel in zicht. 

De eerste kilometers gingen snel, tot Wim een vreemd geluid hoorde..... Versnellingsbak was de eerste zwetende gedachten. Bakje werd gepakt en toen stopte het geluid, bakje van Marc en Edwin deed vreemd! Niet veel later vond er onder Rian (bijrijdersstoel Wim) een ontploffing plaats, Schietstoel schoot door Rian haar hoofd! Wat bleek: compressor was aan geschoten. Door te veel druk is de slang losgeschoten. Nadit alles gehad te hebben kwam bericht uit Nederland: spot zou t niet doen :( Na een half uur puzzelen kwam het goede nieuws, hij doet het weer!

De zon kwam intussen langzaam door het wolken bedje :) wat heerlijk. Inmiddels was Zuid-Frankrijk aangebroken, tanken zouden we doen in Spanje, net over de grens.... Edwin en Marc hadden geluk bleek achteraf. Na het tanken bleek dat ze nog 3 liter brandstof over hadden! Lees: konden nog 20 km rijden. Na het tanken werd er een heerlijk soepje in het zonnetje warm gemaakt.... Genieten geblazen!

Toen volgde een lange weg met tunnels... Oneindig! Gelukkig in het zonnetje met een mooi uitzicht. Helaas was dat van korte duur. De zon werd vervangen voor regen. Volgende beslissing werd gemaakt: ipv een camping werd een hotel gekozen. Camping Olimpia, voor dakar reizigers van 2011 herkaanbaar als het goed is! Deal werd gesloten: slapen in een kamer, maar zelf koken. In de regen! Maar wat was de nasi heerlijk! Genieten geblazen.

Voor nu: Dormir bien. X

 

Dag 1

Na maanden wachten, voorbereiding en voorpret is de dag van vertrek aangebroken. De vertrek locaties verschilde van Den Haag, Oudehaske, Deurne via Liessel. Na wat vertraging en verholpen eerste brokken ging de reis voorspoedig van start!

Weinig verkeer op de weg, goede sfeer in de auto's, zoekend naar de eerste groene blaadjes en bloesem aan de bomen.... Helaas, daar moeten we nog wat verder naar zoeken.

Kortom: Alles super hier, goed gezelschap, goed begin van de eerste dag!

Voor morgen hopen we op ZON!!! Voor nu: hotelletje in Frankrijk!!

Bonjour!

KLussen aan Defender 300Tdi

Vandaag lekker aan de Defender geklust, lagers gesteld, olie's ververst, kruisjes gesmeerd en drinkwatersysteem ingebouwd. Nog extra verlichting en nieuwe koplampen plaatsen dan is hij weer klaar voor Marokko.

Sponsor Marokko 2013

Sponsor Dakar Challenge